- Lambrusco
Nie zapisuj Lambrusco jako słodkiego, prostego wina wyprodukowanego na skalę przemysłową, zachęca Margaret Rand. Dzisiejsze najlepsze przykłady są niezwykłe i warte poszukania. Właśnie to robi podczas wizyty w jej domu, Emilii-Romanii ...
Lambrusco: Czas pomyśleć jeszcze raz
Moja mama wysłała mi kiedyś kartkę urodzinową z napisem: „Zanim znajdziesz swojego księcia, musisz pocałować strasznie dużo żab”. Cóż, czytelnicy Decanter, właśnie całowałem żaby w waszym imieniu. Bardzo dużo żab. Na szczęście znalazłem księcia. I więcej niż jeden…
Książęta w tej historii są prawdziwi, autentyczni, autentyczni Lambruscos . Żaby są innego rodzaju: produkowane przemysłowo na skalę, w którą trudno uwierzyć. Są to doskonale przyjemne wina z dobrą kwasowością, przyjemnym garbnikiem i ładną pianą. Mogą być nawet dobre. Ale nie są niezwykłe.
Inne rodzaje są niezwykłe. To właśnie te zwabiły mnie Emilia Romagna przede wszystkim aromatami dzikiej czereśni i dzikich ziół. Jest coś nieokiełznanego w prawdziwym Lambrusco - coś, co powraca do niego raz po raz. Może to wynikać z faktu, że metoda produkcji może być nieco nieprzewidywalna. Może to być również spowodowane tym, że najlepsze wina są produkowane z rozsądnych plonów.
Plony są kolosalne: około 140 hektolitrów z hektara (maksymalny legalny plon w podstawowym AC bordeaux natomiast 55hl / ha).
„To żart, prawda?” - zapytałem kierownika ds. Eksportu w lokalnej spółdzielni. - Tak - powiedział poważnie. „Trudno jest to ograniczyć.” Winorośle, nawadniane i energiczne, sadzone na żyznej glebie równin, ocierające się łopatkami o grusze i jęczmień, często produkują znacznie więcej: 200 hl / ha lub nawet 230 hl / ha.
Jak powstaje Lambrusco
Te wina przemysłowe są następnie musowane metodą Charmat, a fermentacja zostaje zatrzymana, podczas gdy pozostało jeszcze wystarczająco dużo cukru, aby uspokoić wysoką kwasowość i przyczepność tanin. Metoda Metodo Classico (tradycyjna lub szampan metoda) może być również zastosowana: daje gładszy, bardziej dopracowany efekt, który jest zarówno bardziej elegancki, jak i mniej zaskakujący.
-
Wciągnięcie szampana: wszystko zależy od czasu
To, czego naprawdę chcemy, to jednak Metoda przodków . Tu są niespodzianki. Wina są fermentowane w zbiorniku do około 10% do 11% potencjalnego alkoholu, a następnie butelkowane i pozostawiane do zakończenia fermentacji w butelce, co daje inny procent lub dwa alkoholu i może osiem gramów na litr cukru resztkowego - lub więcej, jeśli producent zatrzymuje fermentację poprzez schłodzenie. Wino może być następnie podziurawione i wyrzucone lub nie: niektórzy lubią mętne. Jeśli delikatnie potrząśniesz jedną z tych nierozgrzanych butelek przed nalaniem, zobaczysz, że wino smakuje zupełnie inaczej - większą wagę, ale mniej owoców - niż gdybyś pozwolił osiadać osadzie i wylał je czystym.
Vittorio Graziano mówi, że przez długi czas był jedynym, który w ten sposób tworzył Lambrusco. Teraz dołączyła do niego garstka innych, a niektóre większe firmy również zaczęły produkować jedno lub dwa wina Metodo Ancestrale - chociaż ich nadal będą wytwarzane z plonów znacznie wyższych niż 46hl / ha Graziano.
Nie ma to na celu potępienia dobrych win z metody Charmat, niektóre są bardzo dobre i naprawdę nie jestem pewien, czy byłbym w stanie stwierdzić różnicę na ślepo. Prawda jest taka, że Lambrusco ma pewne stopnie autentyczności, a ponieważ na etykiecie nie ma żadnych wskazówek, które wskazywałyby na najlepsze wina, zaczynam od rzemieślniczego ekstremum i wracam do pracy. Ale nie za daleko, stąd niewielka liczba zaleceń.
-
Wina z Grecji, Bułgarii i Emilii-Romanii
Następna wielka rzecz
Według Graziano, w późnych latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku nastąpiła zgnilizna. Do tego czasu normalna gęstość sadzenia była wysoka: do 10 000 winorośli na hektar. Teraz może wynosić 3000 lub 2000 lub mniej niż 1000. Myślę, że Lambrusco jest na krawędzi. Mały ruch w kierunku autentycznych win stanie się większym ruchem, a za 10 lat będzie istniała oddzielna organizacja plantatorów, być może specjalna butelka, która będzie miała kult. I drożej.
Winorośl na wzgórzach jest Lambrusco Grasparossa . Wino jest w kolorze czarno-czerwonym z amarantową pianą i garbnikiem. Lambrusco Sorbara, winogrono równinne, ma jasny truskawkowy kolor i smak: mniej asertywny, choć wciąż z silną kwaskowatością Lambrusco. Istnieje wiele innych winogron Lambrusco - w sumie dziewięć - w tym Lambruscos Salamino, Maestri i Marani. Istnieje również nie mniej niż pięć różnych DOC: Sorbara, Grasparossa di Castelvetro, Salamino di Santa Croce, Modena Rosato i Modena Rosso.
Co prowadzi nas do poważnej kwestii jej picia. Sam w sobie jest dobry - szczególnie Lambrusco Sorbara jako aperitif lub do pierwszego dania. Ciemniejsze wina Grasparossa włożyć do dania głównego: z jedzeniem dobre śpiewa Lambrusco. Wina Secco mają do 15 g / l cukru resztkowego, ale dobre będą miały wytrawny smak: kwasowość musi być zrównoważona. Wina semi-secco mają wyraźną słodycz, a te łagodne są zdecydowanie słodkie. Osobiście stawiam na secco. Ale ja też nie lubię słodyczy w książętach.
