Winorośl Chardonnay w Ardeche należąca do lokalnych plantatorów zakontraktowana Louis Latour. Kredyt: Andrew Jefford
To może być najmądrzejszy sposób pozyskiwania win z winnic, z jakim kiedykolwiek się spotkałem, i doprowadził do powstania jednego z najlepszych francuskich win Vin de Pays (obecnie IGP).
Nigdy nie spotkałem odpowiedzialnego za to człowieka, Denisa Fetzmanna, aw 2013 roku przeszedł na emeryturę ze swojego wieloletniego Louis Latour . Niedawno odwiedziłem jednak jego miejsce urodzenia i odkryłem, że otwiera się nowy rozdział, o którym później.
dash lalki sezon 1 odcinek 3
Historia zaczęła się w latach 70., sfrustrowany szóstym Louisem Latourem Burgundia Ze względu na niespójność, poprosił Fetzmanna, aby spróbował znaleźć coś podobnego do Macona Chardonnay gdzieś na południu Francji. Młody człowiek musiał kusić, by udać się prosto na otwarte, niedrogie prerie Hérault i Aude. Jednak Fetzmann zdecydował się pójść… niezbyt daleko. Tylko do Alba-la-Romaine, po drugiej stronie Rodanu, od Montélimar w południowym Ardèche, mimo że winnice były wtedy jeszcze pełne hybryd i niewielu hodowców miało przyzwoite Chardonnay do sprzedania. Co on tam wąchał?
To południowy kraniec tego samego departamentu, gdzie znajdziesz St Joseph, Cornas i St Péray. Jest to kraj krasowy, z wyciętymi wąwozami, biały z wapieniem, położony daleko od samego Rodanu, ciepły pod względem szerokości geograficznej i świeży na wysokości. Co ważne, Fetzmann znalazł wiarygodnego partnera dla tego ambitnego projektu w lokalnej spółdzielczej grupie Vignerons Ardéchois (UVICA).
Rezultat zadziałał wspaniale, chociaż koledzy czarnogórcy Latour mieli głębokie obawy co do skojarzenia marki burgundzkiej z południowo-francuskim Chardonnay (dlatego Latour uznał, że musi stworzyć specjalną butelkę dla tego wina). Istnieją dwie wersje, zwięźle kontrastujące: Ardèche Chardonnay, prawie idealna odmiana podstawowa i Grand Ardèche, selekcja paczek fermentowanych w beczce, wykorzystująca około 25% nowego drewna. Od dawna jestem fanem obu win, szczególnie tego drugiego (które może siać spustoszenie w ślepych degustacjach poważnego białego burgunda) i pozostaje w dobrej formie - zobacz notatki degustacyjne na końcu tego bloga.
Tajemnice? Jest zbierany maszynowo - ale do małych pudełek przy użyciu specjalnie przystosowanych maszyn, w celu mniej brutalnego obchodzenia się z owocami. Tłoczony grawitacyjnie bez débourbage, „dla nieco bardziej tłustego i bogatego”, według dyrektora technicznego Latour Ardèche, Alaina Berthona. Wiele dzikich drożdży to bardziej cieplejsza niż chłodniejsza fermentacja, pełna fermentacja jabłkowo-mlekowa i do 10 miesięcy bez rozlewania. Początkowo celem było 13,5%, ale teraz Latour szuka 13% i czegoś bardziej „nerwowego”. (Tylko trochę, ale nie więcej: TA pozostaje poniżej 5 g / l jako winowy, przy pH 3,5 - wszystko bardzo pijalne). Ale prawdziwym sekretem jest oczywiście to, że w tej części Ardèche można wyhodować naprawdę imponujące Chardonnay, jak obliczył spostrzegawczy Fetzmann. Louis Latour sprzedaje każdego roku około dwóch milionów butelek swoich win Ardèche Chardonnay.
To jednak nie wszystko. W tym samym czasie, gdy odwiedzałem Latour, miałem okazję zobaczyć, co jeszcze robią Vignerons Ardéchois i ich niezależni koledzy z IGP.
Zwolennicy „skromnych odmian” będą znali IGP Ardèche jako miejsce, w którym można szukać czerwonych winogron z Chatus, starożytnej rodzimej winorośli (wspomniane w szczególności przez Oliviera de Serres, ojca francuskiej agronomii, który mieszkał w okolicy). Ta część Ardèche nie wydaje mi się krajem czerwonego wina (wiele z nich jest trawiastych, zielnych i gorzkich), ale Chatus jest prawdopodobnie najciekawszy - choć lekki, może mieć aromatyczną złożoność i powagę smaku znaleźć w Merlot, Syrah, a nawet Gamay tutaj. Jestem pewien, że w przyszłości zobaczymy lepiej.
Vignerons Ardéchois odnieśli ogromny sukces z winami różowymi, ku ich własnemu zaskoczeniu (i mojemu): jest to największa kategoria sprzedaży dla tej gigantycznej grupy spółdzielczej (która wyprodukowała równowartość 57 milionów butelek w 2014 roku). Ale hej, w dzisiejszych czasach każdy chce pić różowe, a te wersje głębsze niż prowansalskie są kompetentnie wykonane i atrakcyjne cenowo.
Jednak kiedy zacząłem próbować Viognierów, ślady zaczęły latać. Vignerons Ardéchois mają jeden o nazwie Terre d’Eglantier, a wersja z 2014 roku jest zręczna, pełna wdzięku, nawiedzająca i bardziej odważna: trudne osiągnięcie z tym czasem niezdarnym winogronem. Istnieją również wybitne wersje wielu innych producentów, w szczególności zaskakująco dobry Trias Cevenol Viognier z 2014 roku ze spółdzielni Lablachère (aromaty jaśminu i kwiatów cytrusowych z nutą soli) Cuvée Viognier 2013 z Domaine du Grangeon (gotowy, teksturowany i eleganckie) oraz imponująco gęste i soczyste Que Sa Quo 2013 od Benoît Salel i Elise Renaud. W przeciwieństwie do swoich rówieśników, to ostatnie wino jest uprawiane nieco dalej na północ na granicie (nie wapieniu), a wyszkolony na palach Benoît Salel pracował wcześniej z Pierrem Gaillardem.
Również Louis Latour produkuje własne Ardèche Viognier (2014 to kolejna odmiana w dziesiątkę), a także wersję o nazwie Duo, w której Viognier jest poddawany kofermentacji z Chardonnay (2014 to przyjemne wino, choć nie widzę sensu ta mieszanka, gdy same odmiany win są tak dobre pod względem gastronomicznym).
Prezes Ardeche IGP Pierre Champetier. Kredyt: Andrew Jefford
Jest tu również kilka obiecujących Viognierów późnych zbiorów, w tym kwiatowo-morelowa Cuvée Mathilde 2014 firmy Domaine Vigier, z aperitifową słodyczą: cud za mniej niż 10 euro. Chardonnay osiąga lepsze wyniki w południowym Ardèche, ale Viognier może w końcu okazać się jeszcze bardziej skuteczny (lokalna cena winogron Viognier znacznie przewyższyła teraz tę cenę w przypadku Chardonnay). Nie może zająć dużo czasu, zanim pojawi się poważna inwestycja w północnym Rodan Viognier. Gdyby taki Viognier pochodził z aspirujących lokacji do Nowego Świata, zdobywałby medale przez całą armię. Dlaczego nie ma tu też apelacji dla Viognier i Chardonnay?
2014 Ardèche Chardonnay, IGP, Louis Latour
kto zostaje wyeliminowany na dzisiejszym tańcu z gwiazdami
Świeże, stonowane, ale subtelne aromaty, o eleganckich, zrównoważonych smakach, doskonale wyważone w ustach i pozostawiające je świeże i czyste: wzorcowa odmiana z prawdziwą klasą. 88
2013 Grand Ardèche Chardonnay, IGP, Louis Latour
Leesy, miękkie, dyskretne aromaty o skoncentrowanym, trwałym podniebieniu, soczystej równowadze i satysfakcjonującej głębi, długości i strukturze. 91
2012 Grand Ardèche Chardonnay, IGP, Louis Latour
Dodatkowy rok w butelce dojrzał i wydarł bogate, cytrynowe owoce. Natomiast na podniebieniu jest trochę bardziej nerwowy i ostry niż zwykle, zachowując przy tym całą wzorcową elegancję serii. 89
2010 Grand Ardèche Chardonnay, IGP, Louis Latour
W pachnącej cytrynie jest pudrowa doskonałość, podczas gdy podniebienie również wydaje się osiągać pewnego rodzaju apogeum: czyste, długie, skoncentrowane i eleganckie. 93
2007 Grand Ardèche Chardonnay, IGP, Louis Latour
Oto propozycja dla tych, którzy tęsknią za „klasycznym” Meursault lub lubią dobrze dojrzałego szampana Blanc de Blancs: łagodny, lśniący, pełen słodkiej bułki brioszkowej i orzechów oraz utrzymany w miejscu przez odrobinę skórki cytryny. Rezonansowy i długi: u szczytu. 92
2005 Grand Ardèche IGP, Chardonnay, Louis Latour
Masło tutaj zaczyna flirtować z krówkowym łagodnym, orzechowym i otwartym, ale prawdopodobnie w najlepszym wydaniu kilka lat temu. 88
Więcej kolumn Jefford :
czy dylan mcavoy wychodzi młody i niespokojny?
Winnice Punset w San Cristoforo, Barbaresco. Kredyt: Andrew Jefford. Kredyt: Andrew Jefford
Jefford w poniedziałek: Secrets of the Quilt
Kredyt: Andrew Jefford
Jefford w poniedziałek: Łowienie na płyciznach
Kredyt: Andrew Jefford
Jefford w poniedziałek: próba czasu
Bushvine Grenache, Roussillon Źródło: Andrew Jefford
