Tradycja produkcji wina qvevri w Gruzji została doceniona przez panel światowego dziedzictwa UNESCO. Kredyt: Andrew Jefford
- Najważniejsze
- Długo czytane artykuły o winie
Andrew Jefford smakuje najnowszą propozycję, jaką ma do zaoferowania Georgia.
Pomimo całej uwagi, jaką Gruzja przyciągnęła w ciągu ostatniej dekady, przypuszczam, że nadal znajdą się czytelnicy tej rubryki, którzy jeszcze nie skosztowali swojego pierwszego gruzińskiego wina. Czego możesz się spodziewać?
prawo i porządek svu sezon 19 odcinek 7
Tradycyjne wino qvevri (wino wytwarzane w zakopanych glinianych słojach) jest głównym tematem Gruzji, mimo że stanowi mniej niż pięć procent gruzińskiej produkcji. Występuje zarówno w postaci czerwonej, jak i „białej” (głębokiego złota lub bursztynu).
Wina czerwone qvevri nie różnią się zbytnio od tradycyjnych win czerwonych winifikowanych - ponieważ moczenie skórki jest częścią całej winifikacji czerwonego wina, a ponieważ po winifikacji spędzają mniej czasu ze skórkami, często przechodzą w dąb około dwóch miesięcy punkt.
Z kolei wersje złote lub bursztynowe wykonane z białych winogron stanowią naprawdę odrębny gatunek wina: mają do sześciu miesięcy kontakt ze skórą (a czasem także z łodygą): dłużej niż nawet najbardziej wszechstronnie `` wyekstrahowana '' czerwień wina.
Rezultatem jest głęboko ubarwione, mniej lub bardziej taninowe, stosunkowo bezowocne, o niskiej kwasowości, zwykle niewyczerpane wino z fascynującym spektrum innych nut i aluzji, a także z dużą przydatnością do posiłków.
Gruzińskie Stowarzyszenie Wina zorganizowało Międzynarodowy Konkurs Wina Qvevri w 2017 r. I powtórzy to ćwiczenie w maju tego roku. Również więksi producenci w Gruzji byli zaskoczeni międzynarodowym zainteresowaniem winami qvevri i teraz bardzo poważnie podchodzą do tego stylu - dlatego asortyment i konsystencja win qvevri szybko się poprawiają. Drobni i naturalni producenci wina mogą produkować znakomite wina qvevri, ale także reklamowali okropne porażki.
Drugim głównym haczykiem do gruzińskiego wina jest 525 autochtonicznych odmian winorośli. To wspaniałe dziedzictwo genetyczne - ale obecnie w dużej mierze teoretyczne, ponieważ jedna odmiana czerwona (Saperavi) i trzy odmiany białe (Rkatsiteli, Mstvane i Kisi) dominują w większości win dostępnych na rynku.
Inne białe odmiany, które możesz zobaczyć, to Goruli Mtsvane (pomimo nazwy, zupełnie inna odmiana uprawiana w Kartli od `` zwykłego '' Mstvane lub Mstvane Kakhuri, uprawiana w Kachetii), Krakhuna, Tsitska i Tsolikouri Gruzja ma również wiele odmian międzynarodowych, w szczególności Chardonnay i Cabernet. Wiele klasycznie produkowanych win białych to mieszanki odmian ogólnego stylu „gruzińskiego” (lekkie, świeże, pełne wdzięku i winne, z nutami roślinnymi i owocowymi).
Kiedy byłem w Gruzji na początku tego miesiąca Miałem jednak okazję odwiedzić stację badawczą ds. Uprawy winorośli w Mcchecie w Gruzji i skosztować niewielkiej gamy mikrowinifikowanych win z mniej znanych odmian z dyrektorem, dr Davidem Chichua. Najciekawsze z nich to trzy czerwienie, Adanasuri (strukturalne i prawie surowe, jak czerwień piemontańska), Simonaseuli (soczyste i mięsiste, ale z dużą głębią i strukturą) oraz Mujuretuli (chwytliwa, ale perfumowana odmiana, która nadaje się do pół -słodka czerwień, tak popularna w Rosji), co sugeruje, że być może szkoda, że Saperavi tak mocno trzyma się gruzińskiej sceny czerwonego wina.
Innym aspektem gruzińskiego wina, który jak dotąd nie wywarł znaczącego wpływu na środowisko międzynarodowe, są różnice regionalne. Gruzja ma osiem różnych regionów winiarskich ( Kakheti , Kartli , Samtskhe-javakheti , Imereti , Racza-Lechkhumi i Kvemo Svaneti , Dziewczynka , Samegrelo-Zemo Svaneti i Adjara ), a także 18 pojedynczych ChNP.
Kakheti ma jednak ogromną dominację, z około 80% produkcji, a namacalnie inna waga i styl win z innych regionów ma trudności z usłyszeniem, poza jednym lub dwoma słynnymi nieruchomościami (na przykład Ch Mukhrani w Kartli ). Regionalizm w gruzińskim winie, podobnie jak wyraźny wyraz bogactwa odmianowego tego kraju, pozostaje projektem na przyszłość.
dance moms nia vs. kalani: zwycięzca bierze wszystko
Ostatnim wyzwaniem dla konsumentów są etykiety. W Gruzji te szybko się poprawiają, ale gruzińskie nazwy miejsc i nazwy odmian nie są łatwe do odczytania dla nie-Gruzinów, a każda dwujęzyczna etykieta wykorzystująca zarówno gruziński pismo, jak i angielski, aby przekazać zarówno wymagane prawem informacje, jak i część historii wina, nieuchronnie ma by uciec się do drobnych kropek - i, w moim przypadku, w końcu, posługując się lupą wielkości Sherlocka-Holmesa. Gruzińska rewolucja etykietowania wciąż ma niewielki przebieg.
Czy to wszystko jest tego warte? Tak, z pewnością: świat nie oferuje nam innych takich win, a ceny pozostają bardzo konkurencyjne w stosunku do jakości i zainteresowania na tym poziomie. Kto nie chciałby wypróbować przykładu szóstego gatunku wina - „białego” taninowego bursztynu opartego na sześciomiesięcznym kontakcie ze skórą w zakopanym qvevri? A kto nie chciałby pić wina z tego, co może być miejsce narodzin winorośli euroazjatyckiej iz miejsca o 8 000-letniej historii tworzenia wina?
Degustacja Gruzji
Wina wytwarzane w qvevris są znane jako takie, wszystkie inne recenzowane wina są klasycznie winifikowane.
