Przejęcie 450-letniej rodzinnej firmy w Château de Beaucastel musiało być dla Pierre'a Perrina zniechęcającą perspektywą, ale wyniósł majątek Châteauneuf na jeszcze wyższy poziom, pisze JAMES LAWTHER MW.
Pierre Perrin ma do zniesienia ciężki ładunek. Od 1996 roku jest odpowiedzialny za winnice i produkcję wina w Château de Beaucastel, jednym z najwspanialszych win Châteauneuf-du-Pape i na świecie. Jest najnowszym z rodziny winiarzy rodzinnych, którzy wysoko ustawili poprzeczkę osiągnięć.
„Nie jest łatwo, gdy jesteś młody i chcesz wstrząsnąć, ale w Beaucastel szanuje się tradycję, a to, co zostało zrobione wcześniej, musi zostać zachowane, szukając środków do postępu” - zwierza się Pierre Perrin.
Historia rodziny Perrin i Beaucastel sięga 1549 roku, ale to dziadek Pierre'a, Jacques, naprawdę umieścił posiadłość na mapie w latach powojennych. Będąc niezależnym duchem, przeznaczył 130 ha (hektarów) w Château de Beaucastel na kulturę organiczną w 1956 roku, kiedy stosowanie chemikaliów było wściekłością i zasadził niemodne odmiany winogron, takie jak Mourvèdre i Counoise do wykorzystania w mieszance.
Jego synowie, Jean-Pierre (ojciec Pierre'a) i François przejęli płaszcz w 1978 roku. Kontynuowali postęp w filozofii, jakości i stylu, jednocześnie uruchamiając nowe projekty, takie jak Tablas Creek Vineyard w Kalifornii i odnosząca sukcesy marka La Vieille Ferme.
Wyglądało na to, że Pierre ostatecznie przejął stery winiarskie. Już jako nastolatek zdecydował się na zawód i ferie szkolne spędził pracując w winnicy. „Winorośl była ważnym elementem od samego początku i nie można jej oddzielać od wina” - mówi.
Był również przepojony przekonaniem Perrina, że jedyną drogą jest organiczna uprawa winorośli. „To nie jest chwyt marketingowy, ale szacunek dla gleby i ekosystemu wokół nas” - podsumowuje. Od 2000 roku winnica Beaucastel posiada oficjalny certyfikat ekologiczny, natomiast winnice posiadające znak Perrin & Fils przechodzą proces certyfikacji.
Dyplom z enologii w Dijon z praktyką zawodową w Bordeaux, Prowansji i Kalifornii poszerzył jego doświadczenie, ale nigdy nie odszedł daleko od odmian winorośli z Rodanu. `` Jak wszyscy, doceniłem łatwiejsze, owocowe odmiany, takie jak Syrah i Counoise, wcześnie, ale skłoniły mnie do bardziej skomplikowanego Grenache, z jego wysokim stopniem alkoholu i podatnością na utlenianie i choroby, oraz Mourvèdre, którego redukcyjna natura wytwarza aromaty, które nie zawsze proszę, ale które uwielbiam - mówi.
Rodzinny sposób
Stanie się częścią tak ugruntowanej marki, jak Beaucastel, najwyraźniej oznaczało brak kołysania łodzią, ale nie oznacza to, że nowoczesne metody są mile widziane. „Miałem okazję pracować z moim ojcem i François, którzy mają tu 30-letnie doświadczenie i rzadko odmawiali mojemu pomysłowi” - mówi.
Jednym z aspektów, z którymi musiała się zmierzyć Perrin w ciągu ostatnich trzech lub czterech lat, była dojrzałość fenolowa winogron (dojrzałość tanin oraz związki koloru i smaku). „Jesteśmy teraz bardziej zainteresowani mierzeniem dojrzałości fenolowej, która jest stosunkowo nową techniką, oraz kwasowości i pH niż poziomu cukru i wybieramy tylko wtedy, gdy pożądana jest dojrzałość fenolowa - ważna kwestia w latach 2001, 2003 i 2004” - powiedział wyjaśnia.
Innym obszarem doskonalenia, który nadzorował, są kwestie związane z ogólną wydajnością i higieną w piwnicach. Spowodowały to oskarżenia, że niektóre poprzednie roczniki Beaucastel miały wysoki poziom brettanomyces, drożdży często występujących na niskim progu w niektórych winach, które dają zwierzęcy smak i aromat akceptowalny dla niektórych, ale nie dla wszystkich miłośników wina.
W okresie współpracy z konsultantem enologiem dr Pascalem Chatonnetem z Bordeaux (1997–2002) stwierdzono, że „brett” był dostrzegalny na wysokim poziomie w niektórych starszych rocznikach, ale często był mylony z cechami Mourvèdre.
Praktycznie rzecz biorąc, wymiana pomysłów zaowocowała przejściem na czyszczenie parą dużych dębowych fudów i polityką odnawiania co roku trzech z kompletu piwnic, na które składa się 60 dużych dębowych beczek. „Nie szukamy smaków dębu, ale nowszego, czystszego środowiska do leżakowania win” - mówi Pierre Perrin. W 2001 r. Zainstalowano nową stację odbioru winogron, a także dodatkowe kadzie cementowe, aby zapewnić dodatkową przestrzeń w zbiorniku do winifikacji i przechowywania.
nadążanie za sezonem kardashian 12, odcinek 22
Jeśli nowoczesne metody w Beaucastel są kontrolowane, ale dopuszczalne, Pierre ma jeszcze większe pole manewru w innych rodzinnych przedsięwzięciach, La Vieille Ferme i Domaines Perrin & Fils, gdzie nadzoruje również produkcję wina. La Vieille Ferme, produkowana na przykład z skupionych winogron z Côtes du Lubéron i Ventoux, jest butelkowana pod zakrętką od 2002 roku. „To pasuje do charakteru win, które są świeże, owocowe i łatwo dostępne” - mówi.
Firma Perrin & Fils została uruchomiona w 1996 roku, więc Pierre Perrin był zaangażowany od samego początku projektu. „To prawdziwa przyjemność, ponieważ to, czego nie można zrobić w Beaucastel, można zrobić w Perrin” - wykrzykuje. Ideą etykiety było wykorzystanie doświadczenia zebranego w Beaucastel i La Vieille Ferme, aby zostać specjalistą od Południowego Rodanu, produkującego małe ilości wina w średnim przedziale cenowym z winnic należących do rodziny lub kontrolowanych. „Chcemy zachować całkowitą wiarę w tożsamość cru, dlatego zbadaliśmy i wyszukaliśmy, co uważamy za najlepsze działki w każdej nazwie” - wyjaśnia.
Pod tym względem odnieśli wspaniały sukces. Degustacja z 2004 roku w Château de Beaucastel ujawniła owocowy, ale uporządkowany Réserve Côtes du Rhône, świeży i mineralny Côtes du Rhône Villages Vinsobres, bogaty, czekoladowy Rasteau i Vacqueyras, który był gęsty i mocny. Istnieje również Cairanne, Gigondas i Châteauneuf-du-Pape, które kończą produkcję 800 000 butelek.
Za granicą rodzina Perrin stale rozwija winnicę Tablas Creek w Paso Robles w Kalifornii. Pierre Perrin pracował tam w rocznikach i regularnie odwiedza. „Początkowo kierowałem się aspektem roślin szkółkarskich, sprowadzając odmiany winorośli z Beaucastel, a gdy zostały one sprawdzone pod kątem wirusów, rozmnażałem się z nich w celu zasadzenia winnicy” - mówi. Prawdopodobnie była to jedna z najdroższych winnic na świecie do zagospodarowania, ale spełnia cel dywersyfikacji Perrin, łącząc się z Beaucastel.
Miejsce pod winnicę zostało wybrane w 1990 roku po pięcioletnich poszukiwaniach przeprowadzonych przez Perrins i ich amerykańskiego importera Roberta Haasa w celu znalezienia działki z wapiennymi glebami, na której mogliby uprawiać odmiany Rodanu. Najlepsze wino jest oznaczone jako Esprit de Beaucastel i jest mieszanką pleśni Château de Beaucastel, z 2000 roku z nieco więcej Mourvèdre (35%) i Syrah (26%) i mniej Grenache (25%).
Samodzielnie skosztowałem nos przypominający Bandol z tym lekko zwierzęcym, czarnej oliwki, aromatem suchego ekstraktu, podniebieniem bogatym i strukturyzowanym, alkohol pozostawiający na finiszu odrobinę nierównowagi. To nie jest Beaucastel, ale jest dojrzały, podobny do Rodanu szczep.
Chociaż jest odpowiedzialny za uprawę winorośli i produkcję wina w rodzinnych domenach, Pierre Perrin nosi również kapelusz kierownika eksportu w niektórych krajach, dzieląc to zadanie z braćmi Markiem i Thomasem. „Dla nas wszystkich ważne jest, aby podróżować, aby utrzymać kontakt z tradycyjnymi rynkami, takimi jak Wielka Brytania i USA, a także zrozumieć handel, tradycje i trendy konsumenckie w krajach rozwijających się, takich jak Chiny i Indie, gdzie jest wszystko do zrobienia, ale potencjał jest ogromny” - powiedział potwierdza.
Sprzedaż win Perrin utrzymuje się obecnie na wysokim poziomie, ale wina z Rodanu jako całość odnotowały spadek. „Nie sądzę, że ma to związek z jakością, ale z szeregiem konkurencji i czynników ekonomicznych, takich jak słaby dolar i spadek konsumpcji we Francji. Było to jednak coś przewidywalnego i aby przetrwać burzę, niezbędne jest nie tylko wyprodukowanie owocowych, wyważonych i opłacalnych win, które przemawiają do konsumentów, ale także umiejętność ich promowania i sprzedawania. Cokolwiek innego nie wolno ci spocząć na laurach ”- mówi. Wygląda na to, że przyszły Chez Perrin jest w dobrych rękach.
Perrin na pierwszy rzut oka
Urodzony: 1972
Rodzina: jego żona Céline i dwie córki Chloé i Julie
rob & chyna odcinek 7
Studia: Wydział Enologii, Dijon
Kariera: (od 1996) producent wina i regionalny kierownik eksportu (Wielka Brytania i Azja, z wyłączeniem Japonii) w Château de Beaucastel, Domaines Perrin & Fils, La Vieille Ferme
Zainteresowania: sport (jazda na rowerze, jogging), nowe technologie, pedologia (gleby)
Stronie internetowej: www.perrin-et-fils.com
