Bordeaux Encounter, Decanter Bordeaux Fine Wine Encounter, spotkanie 2012,
- BFWE 2012
Nieco ponad 20 lat działalności Chateau Gruaud Larose - od 1989 do 2010 roku - oczarowało nie tylko podniebienia miłośników Bordeaux na kursie mistrzowskim Decanter Great Bordeaux Fine Wine Encounter, ale także odzwierciedlało głębokie przemiany w tym czcigodnym drugim wzroście, jednym z najsłynniejszych w St Julien . Panos Kakaviatos
Jego 82 hektary winorośli otaczają posiadłość, jedną z nielicznych, których terroir nie zmienił się od klasyfikacji z 1855 roku. Położone wewnątrz apelacji i znane z uprawy winorośli w głębokich, żwirowych glebach, zyskało renomę dzięki wytwarzaniu win o dużej łusce, pikantnych i ziemistych, które mogą trwać dziesięciolecia - ale w ostatnich latach - jak pokazała klasa mistrzowska - wino zyskało w czystości i precyzji.
W przeciwieństwie do większości degustacji wertykalnych, wina były podawane od najstarszego do najmłodszego, ponieważ przedstawiciel Gruaud Larose David Launay wolał na koniec podawać bardziej młodzieńcze wina garbnikowe - aby uszanować delikatniejsze smaki starszych roczników. Ale także po to, by zilustrować postęp w jakości.
Od 1989 do 2010 roku majątek posiadał nie mniej niż trzech właścicieli. W 1989 roku nadal znajdowała się pod kierownictwem słynnej negocjacyjnej firmy Cordier. Zanim uczestnicy skosztowali 1996, zamek był już trzy lata własnością firmy Alcatel zajmującej się światłowodami, która scentralizowała winifikację, tak że potrzeba było mniej pompowania, aby włożyć do beczek tylko sfermentowane wina. Zwiększyli także selekcję w winnicy.
„Osiągnęliśmy większą elegancję w winach”, zauważył Launay, porównując rok 1996 korzystnie z rokiem 1989. Rzeczywiście, rok 1996 wydawał się mieć większą gęstość na podniebieniu, chociaż oba wina były dość aromatyczne, z odrobiną ziemistości i pudełkiem po cygarach pochodzących z dojrzały Cabernet Sauvignon, który dominuje w mieszankach w Gruaud Larose.
Kolejny degustowany uczestnik wina, 2000, został wyprodukowany pod kierunkiem obecnego właściciela Jeana Merlauta, którego głównym celem była większa precyzja w winnicy, ponownie z jeszcze większą selekcją, starannym zarządzaniem baldachimem i ekologiczną uprawą winorośli.
„Pierwszą rzeczą, jaką zrobił, był zakaz stosowania chemikaliów” - powiedział Launay. Ostatnio osiedle używa produktów na bazie wodorostów, aby naturalnie stymulować samoobronę winorośli, która może pomóc w kwitnieniu, wyjaśnił Launay. „Możesz przyjść i zobaczyć na własne oczy, ponieważ wiosną liście mogą być w złym stanie w niektórych winnicach, gdy pogoda jest trudniejsza, ale liście uśmiechają się wiosną w Gruaud”.
Nie martw się o problemy pogodowe w roczniku 2000: „Mogliśmy wydobyć więcej bez utraty równowagi, stosując bardzo długie maceracje, to był wspaniały rok” - powiedział Launay. Rzeczywiście, wino wykazywało większy połysk i bogactwo niż dwa poprzednie roczniki, ale doskonałą precyzję - wyraźny postęp.
Rok 2001, trudniejszy rocznik, nadal okazał się smaczny, z wyższym procentem Merlot niż normalnie w przypadku Gruaud Larose, sięgającym 30%. Launay wyjaśnił, że rok 2001 jest teraz bardziej przystępny, z większym ciepłem napędzanym przez Merlota. Mimo to garbniki były tylko odrobinę twardsze niż te z 2000 roku.
Potem przyszedł wyjątkowy rocznik 2005: nieco średnio treściwy i subtelny jak na rocznik. Z pewnością przekazywał zamkniętą moc, ale być może nie był tak duży i złowieszczy (z taniny), jak można by sobie wyobrazić z tego rocznika… Mimo to był bardzo czysty i czysty.
Launay powiedział, że rok 2006 ucierpiał pod względem podążania za bardziej chwytającymi media nagłówkami z 2005 roku. Dodał jednak, że rok 2006 może być jednym z najpotężniejszych win podczas degustacji, w tym win z 2009 i 2010 roku. Z pewnością niesie świeżość, pochodzącą bez wątpienia z 11% Cabernet Franc, co stanowi bardzo wysoki procent jak na tę posiadłość.
Najbardziej interesujący okazał się rok 2007, który zapoczątkował kolejną erę w Gruaud Larose. Georges Pauil, który był dyrektorem winiarskim od 1968 roku, przeszedł na emeryturę w 2006 roku. Jego następcą został nikt inny jak Eric i Olivier Boissenot, słynny - i słynny dyskretny - zespół doradców winiarskich ojca i syna z siedzibą w Medoc. Używają więcej tłoczonego wina, aby lepiej dostosować poziom koncentracji, wyjaśnił Launay, i podkreślają większą elegancję w winiarstwie, tak że rok 2007 jest jednym z „największych sukcesów w Gruaud” - wykrzyknął Launay. Nie mogłem się bardziej zgodzić: wino jest gładkie i wyrafinowane, bez żadnych twardych lub zielonych elementów na finiszu, które charakteryzują niektóre lata 2007.
Rok 2008 był bardziej zamknięty, bez wątpienia z powodu czasu, chociaż wydaje się, że ma więcej ciała niż 2007, choć nie tak elegancki.
Launay wyjaśnił również, dlaczego posiadłość zdecydowała się w ostatnich latach nie używać Malbec do pierwszego wina, ponieważ winorośl była sadzona na obszarach, które były znacznie bardziej odpowiednie dla Cabernet Sauvignon. Wyjaśnił również, dlaczego Petit Verdot jest tak ważny dla mieszanki w Gruaud Larose, porównując ją do silnej mikstury używanej przez fikcyjną francuską postać Asterix: daje winu moc, siłę i złożoność.
Ostatnie dwa wina były prawdopodobnie dwoma najbardziej atrakcyjnymi ogólnie: absolutnie uwodzicielski 2009 i złowrogi klasyk, ale bogaty 2010. „Prawdopodobnie najlepsze roczniki, jakie kiedykolwiek wyprodukowano w Gruaud” - powiedział Launay.
Subskrybent Decanter i uczestnik kursów mistrzowskich, Ian Newbury, wybrał rok 2010 jako swój ulubiony i uznał postęp jakościowy w tej degustacji: „Podobały mi się starsze wina, ale niektóre nowsze wina prześcigną je z wiekiem” - powiedział. „To było fantastyczne wydarzenie, żeby zrozumieć, co dzieje się z winem przez całe jego życie”.
Inne raporty z kursów mistrzowskich:
Chateau Lynch Bages - Jean-Charles Cazes
Legendarne wina z Pessac-Leognan - Olivier Bernard i Laurent Cogombles
Relacja z seminarium Decanter’s Discovery Theater:
Chateau Suduiraut i Chateau Coutet - Pierre Montegut i Aline Baly
Wielkie spotkanie z wybornym winem w Decanter w Bordeaux : dzień na zdjęciach
Napisane przez Panosa Kakaviatosa
